Disney

Disney

Disney

Disney เดอะวอลต์ดิสนีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ หรือรู้จักกันในชื่อ วอลต์ดิสนีย์  หรือเรียกง่าย ๆ ว่า ดิสนีย์ เป็นบริษัทสื่อมวลชน ความบันเทิงอภิมหากิจการสื่อ เป็นบริษัทอเมริกันข้ามชาติ มีสำนักงานใหญ่ที่วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ในเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นบริษัทสื่ออิสระที่ใหญ่ที่สุดในโลกในด้านรายได้ เป็นบริษัทด้านการสื่อสารโทรคมนาคมที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2466 โดยสองพี่น้องดิสนีย์ วอลต์ ดิสนีย์ และพี่ชาย รอย ดิสนีย์ ในชื่อดิสนีย์บราเธอร์สการ์ตูนสตูดิโอ ก่อตั้งขึ้นในฐานะผู้นำในอุตสาหกรรมแอนิเมชันของอเมริกันก่อนที่จะกระจายไปสู่การผลิตภาพยนตร์แอ็คชัน โทรทัศน์ และสวนสนุก บริษัทจึงดำเนินการภายใต้ชื่อเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอและวอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ และเคยมีชื่อดิสนีย์เอ็นเตอร์ไพรส์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ และเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ในปี พ.ศ. 2529

1.

Walt Disney – Classic Disney Vol.1 Pt.1 (Full Album)

Google

เกาลัด

 

เดอะวอลต์ดิสนีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์  หรือรู้จักกันในชื่อ วอลต์ดิสนีย์  หรือเรียกง่าย ๆ ว่า ดิสนีย์  เป็นบริษัทสื่อมวลชน ความบันเทิงอภิมหากิจการสื่อ เป็นบริษัทอเมริกันข้ามชาติ มีสำนักงานใหญ่ที่วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ในเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นบริษัทสื่ออิสระที่ใหญ่ที่สุดในโลกในด้านรายได้ เป็นบริษัทด้านการสื่อสารโทรคมนาคมที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2466 โดยสองพี่น้องดิสนีย์ วอลต์ ดิสนีย์ และพี่ชาย รอย ดิสนีย์ ในชื่อดิสนีย์บราเธอร์สการ์ตูนสตูดิโอ ก่อตั้งขึ้นในฐานะผู้นำในอุตสาหกรรมแอนิเมชันของอเมริกันก่อนที่จะกระจายไปสู่การผลิตภาพยนตร์แอ็คชัน โทรทัศน์ และสวนสนุก บริษัทจึงดำเนินการภายใต้ชื่อเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอและวอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ และเคยมีชื่อดิสนีย์เอ็นเตอร์ไพรส์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ และเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ในปี พ.ศ. 2529

บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์เป็นที่รู้จักในวงการผลิตภาพยนตร์ โดยมีบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ที่ดูแลในเรื่องนี้ ดิสนีย์ยังมีบริษัทอีกสามบริษัทหลัก คือ วอลต์ดิสนีย์พาร์ก, เอ็กซ์พีเรียนซ์แอนด์คอนซูเมอร์โปรดักส์ดิสนีย์ มีเดีย เน็ตเวิร์กส และดิสนีย์ไดเรกต์-ทู-คอนซูเมอร์แอนด์อินเตอร์เนชันแนล ดิสนีย์ยังเป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์เอบีซี ดิสนีย์แชนแนล อีเอสพีเอ็น เอแอนด์อีเน็ตเวิร์ก และฟรีฟอร์ม และเป็นเจ้าของวอลต์ดิสนีย์พาร์กแอนด์รีสอร์ต กลุ่มเครือข่ายสวนสนุกที่ปัจจุบันมี 14 แห่งทั่วโลก

บริษัทได้เข้าร่วมดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 มิกกี้ เมาส์ ตัวละครการ์ตูนที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2471 ได้กลายเป็นแมสคอตและสัญลักษณ์ของดิสนีย์และเป็นหนึ่งในตัวละครที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในโลก

เพลง

หมายถึง การจัดกระทำต่อเสียงให้อยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง อาจมีเนื้อร้องหรือไม่มีก็ได้ โดยมีผลต่อผู้ที่ได้รับฟังในรูปแบบต่าง ๆ กันไปตามประเภทและรูปแบบของเพลง โดยเพลงสามารถสร้างสรรค์จากเครื่องดนตรีและ/หรือการขับร้องก็ได้

ดนตรี

คือ เสียงและโครงสร้างที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบแบบแผน ซึ่งมนุษย์ใช้ประกอบกิจกรรมศิลปะที่เกี่ยวข้องกับเสียง โดยดนตรีนั้นแสดงออกมาในด้านระดับเสียง (ซึ่งรวมถึงท่วงทำนองและเสียงประสานจังหวะ และคุณภาพเสียง (ความต่อเนื่องของเสียง พื้นผิวของเสียง ความดังค่อย) นอกจากดนตรีจะใช้ในด้านศิลปะได้แล้ว ยังสามารถใช้ในด้านสุนทรียศาสตร์ การสื่อสาร ความบันเทิง รวมถึงใช้ในงานพิธีการต่าง ๆ ได้

ดนตรีตะวันตกแบ่งเป็น 7 สมัยใหญ่ ๆ ดังนี้

1. สมัยกลาง ( The Middle Ages ค.ศ. 850 – 1450 ) พ.ศ. 1393 – 1993 ก่อนสมัยนี้ราวศตวรรษที่ 6 ดนตรีขึ้นอยู่กับศาสนา Pope Gregorian เป็นผู้รวบรวมบทสวด เป็นทำนองเดียว ( Monophony ) โดยได้ต้นฉบับจากกรีก เป็นภาษาละติน ต่อมาจึงมี 2 ทำนอง( Polyphony ) ศตวรรษที่ 11 การศึกษาเริ่มในโบสถ์ในสมัยกลางนี้เองได้เริ่มมีการบันทึกตัวโน้ต โดยมีพระองค์หนึ่งเป็นชาวอิตาเลียนชื่อ Guido D’Arezzo ( พ.ศ. 1538 – 1593 ) ได้สังเกตเพลงสวดเก่าแก่เป็นภาษาละตินเพลงหนึ่งแต่ละประโยคจะมีเสียงค่อย ๆ สูงขึ้น จึงนำเอาเฉพาะตัวแรกของบทสวดมาเรียงกัน จึงออกเป็น Do Re Mi Fa Sol La Te Do( เว้นตัว Te เอาตัวที่ 2 ) ต่อมา ค.ศ. 1300 ( พ.ศ. 1843 ) ดนตรีก็เริ่มเกี่ยวกับศาสนาอย่างแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

2. สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ( The Renaissance Period ค.ศ. 1450 – 1600 ) ยุคนี้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 1993 – 2143 ตรงกับสมัยโคลัมบัส และเชคสเปียร์ ดนตรีในยุคนี้มักจะเป็นการเริ่มร้องหมู่เล็ก ๆ ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการร้องเพื่อสรรเสริญพระเจ้า ร้องกันในโบสถ์มี 4 แนว คือ โซปราโน อัลโต เทเนอร์ และเบส การร้องจะมีออร์แกนหรือขลุ่ยคลอ ดนตรีในสมัยนี้ยังไม่มีโน้ตอ่าน และมักเล่นตามเสียงร้อง

3. สมัยบาโรค ( BaroQue ค.ศ. 1650 – 1750 ) ยุคนี้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2143 – 2293 และนักดนตรีที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ได้แก่ บาค ไฮเดิล ในยุคต้นของสมัยบาโรค ( พ.ศ. 2143 – 2218 ) มีเครื่องดนตรีประมาณ 20 – 30 ชิ้นสลับกันเล่น เพื่อให้มีรสชาติในการฟังเครื่องดนตรีในการคลอเสียงร้อง เช่น ลิ้วท์ ขลุ่ย ต่อมาได้วิวัฒนาการใช้เครื่องสายมากขึ้นเพื่อประกอบการเต้นรำ รวมทั้งเครื่องลมไม้ด้วย ในสมัยนี้ผู้อำนวยเพลงจะเล่นฮาร์พซิคอร์ด

4. สมัยคลาสสิค ( Classical Period ค.ศ. 1750 – 1825 ) ตั้งแต่ พ.ศ. 2273 – 2368 สมัยนี้ตรงกับการปฏิวัติและการปฏิรูปในอเมริกา ไฮเดิลเป็นผู้ริเริ่มในการแต่งเพลงและคลาสสิค การแต่งเพลงในยุคนี้เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ และจินตนาการของคีตกวีที่จะเลือกใช้เครื่องมือให้เหมาะสมกับลีลา และโอกาสตามอารมณ์ของดนตรี เช่น ดนตรีลักษณะหวานก็ใช้ไวโอลิน ถ้าแสดงความองอาจกล้าหาญ ก็ใช้แตรทรัมเปต มีการเดี่ยวเครื่องดนตรี นักดนตรีต้องศึกษาและเล่นให้ถูกต้องตามแบบแผน เพราะดนตรีในยุคนี้เริ่มเข้าร่องเข้ารอย คีตกวีในยุคที่มีไฮเดิล โมสาร์ท กลุ๊ก บีโธเฟน โดยเฉพาะบีโธเฟน เป็นคีตกวีในสมัยโรแมนติกด้วย

5. สมัยโรแมนติก ( Romantic Period ค.ศ. 1825 – 1900 ) พ.ศ. 2368 – 2443 สมัยนี้ตรงกับสมัยนโปเลียนแห่งฝรั่งเศส เพลงในสมัยนี้ ผิดไปจากเพลงในสมัยก่อน ๆ คือเมื่อก่อนเริ่มแรกเกี่ยวกับศาสนา ต่อมามีการเลือกใช้เครื่องดนตรีและในสมัยนี้ จะแต่งตามจุดประสงค์ตามความคิดฝันของคีตกวี เน้นอารมณ์เป็นสำคัญนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้นมี ชูเบิร์ต เสตร้าส์ เมนโดโซน โชแปง ชูมานน์ บราหมส์ ไชคอฟสกี้ โดยเฉพาะในยุคนี้ แต่ละประเทศในยุโรปจะมีความนิยมไม่เหมือนกัน เช่น ลักษณะของเพลงร้อง เพลงประกอบละคร เพลงเต้นรำแบบวอลท์ เป็นไปตามคีตกวีและความนิยมส่วนใหญ่

6. สมัยอิมเพรสชั่นนิสซึม ( Impressionism ค.ศ. 1850 – 1930 ) ประมาณ พ.ศ. 2393 – 2473 เป็นสมัยแห่งการใช้ความคิดสร้างสรรค์ ดัดแปลงดั้งเดิมจากสมัยโรแมนติกให้แปลกออกไปตามจินตนาการของผู้แต่ง เปรียบเทียบได้กับการใช้สีสันในการเขียนรูปให้ฉูดฉาด ในด้านดนตรีผู้ประพันธ์มักสรรหาเครื่องดนตรีแปลก ๆ จากต่างประเทศ เช่น จากอินเดียมาผสมให้มีรสชาติดีขึ้น การประสานเสียงบางครั้งแปร่ง ๆ ไม่รื่นหูเหมือนสมัยก่อน ทำนองเพลงอาจนำมาจากทางเอเชียหรือประเทศใกล้เคียง แล้วมาดัดแปลงให้เหมาะสมกับดุริยางค์ นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้นมี คลาวด์อบุชชี อิกอร์ สตราวินสกี่ อาร์โนลด์ โชนเบิร์ล

7. สมัยคอนเทมพอลารี ( Contempolary ค.ศ. 1930 – ปัจจุบัน ) หรือ Modern Music – Eletronics ตั้งแต่ พ.ศ. 2473 จนถึงปัจจุบัน ชีวิตของคนในปัจจุบันอยู่กับความก้าวหน้า ทางวิทยาศาสตร์ได้รู้ได้เห็นสิ่งแปลก ๆ ใหม่ ๆ เช่น ไอพ่น ยานอวกาศโทรทัศน์ นักแต่งเพลงปัจจุบัน จึงเปลี่ยนวิธีการของการประพันธ์เพลงให้เป็นไปในแบบปัจจุบัน